Afscheidsrede Tobias de Groot

Voorzitter,

Laat ik meteen bij het dieptepunt beginnen, dan hebben we dat gehad. In 2008, tien jaar geleden. Het stamppotverraad. U was er niet bij, een korte samenvatting.

Het college bestond uit Partij van de Arbeid, CDA en GroenLinks

In februari 2008 tijdens de perspectiefnota diende GroenLinks samen met alle oppositiepartijen een motie in om bij de begroting €900.000 extra te reserveren voor cultuur, de nota Podiumkunsten. Bij de begroting kwam het college met €250.000. Dat was niet volgens de motie, dus haalden dezelfde partijen alles uit de kast om een goed amendement te maken. Dat lukte, er kwam een amendement voor €900.000 voor cultuur. Voorafgaand aan de begrotingsbehandeling aten we de traditionele stamppotbuffet en moest ik als woordvoerder de anderen vertellen dat ik de steun voor mijn eigen amendement moest intrekken onder druk van het college. Zij kwamen met een andere dekking (september Circulaire) waardoor de €900.000 wel doorging voor cultuur, maar niet middels het amendement van de hele oppositie en GroenLinks, maar wel die via die van de coalitie. Ik was ziek van deze zet, dat het zo moest gaan en dat het zo afliep. De nieuwe dekking was door vele andere partijen gebruikt als dekking voor hun amendementen dus niet meer mogelijk, maar belangrijker: een afspraak die negen maanden stond, werd enkele uren voor de vergadering geschonden.

Mijn oproep aan de nieuwe raad en vooral de nieuwe raadsleden. Zorg voor een goede werksfeer in de raad. Je bent gekozen om voor de stad iets te realiseren, werk samen, maak afspraken, vertrouw elkaar en gun elkaar successen; of beter; gun de stad een succes. Achter elke zetel, achter elk raadslid staan 1500 kiezers. Staan mensen in de stad die iets verwachten van jullie. Denk dus ook aan de minderheden in de raad, ze staan voor mensen in de stad. Schend elkaars vertrouwen niet, het heeft mij toen echt moeite gekost om weer lol in de politiek te krijgen en om weer verder te gaan met samenwerken voor in dit geval cultuur.

Dan, een hoogtepunt. De oprichting van het Jeugdcultuurfonds in Arnhem. Het verzoek daartoe was bij de begroting gedaan. Een jaar later, was er nog geen fonds. Ik heb toen de directeur van het landelijk bureau van het Jeugdcultuurfonds naar Arnhem gehaald, die thuis gesproken, toen naar het Kunstbedrijf gelopen en daar weer gebabbeld. Daarna heb ik op LinkedIn interimbestuursleden gevraagd en daarna is het gaan rollen en is het fonds opgericht en hebben anderen het tot een succes gemaakt. Twee jaar na het verzoek in de raad is het Jeugdcultuurfonds opgericht.

Mijn oproep aan de nieuwe raad: dien vooral moties en amendementen in, vier behaalde resultaten op twitter, facebook en websites, maar daarmee ben je niet klaar. Volg het proces, kijk of het college de motie daadwerkelijk uitvoert. Praat met de ambtenaren en mensen in de stad, kom in actie als het niet loopt, niet alleen met vragen aan het college, maar ook op de achtergrond. Benut je netwerk en de kracht van je functie. Burgemeester en gemeentesecretaris; zorg ervoor dat raadsbesluiten worden uitgevoerd. Met elkaar hoop ik dat de raad daadwerkelijk een krachtige raad wordt die actie onderneemt en resultaat boekt voor de stad.

Voorzitter, zoals ik zei was het een mooie tijd toen ik in 2002 in de raad kwam meelopen. Voor de Partij van de Arbeid dan, die had er toen 8 en steeg naar 13 zetels. Ja dat waren nog eens tijden. SP had ook toen drie zetels, ik herinner me de heer Elfrink en mevrouw Baten. Ik herinner me mevrouw van Burgsteden als commissielid, de stem van Lenneke Jaspers en de vergaderingen over de steun aan Vitesse met sommige raadsleden gehuld in een Vitesseshirt. Lang geleden was dat toch. We vergaderden toen ook hier, maar de voorzitter zat op een troon met daarnaast, weliswaar op een verhoging, maar toch iets lager de wethouders. De raadsleden zaten in een hoefijzer opstelling met ieder een eigen microfoon. Kunt u het zich voorstellen voorzitter? Dat er steeds iemands begon te praten, niet wetend wie en waar u moet kijken? Met straks 20 nieuwe raadsleden zou dat een uitdaging worden.

Straks staan ze weer voor u, die nieuwe gezichten. Ik hoop van harte dat ze zich meer tot elkaar richten en niet tot het college. Hoe slecht het raadsvoorstel ook is, ik hoop dat ze in debat gaan met de partijen die neigen naar steun voor dit voorstel. Ik hoop dat het debat onderling toeneemt en de wethouders enkel nog het woord voeren als het strikt noodzakelijk is. Ik hoop dat amendementen en moties door het college gezien worden als een compliment; raadsleden denken mee en proberen een voorstel te verbeteren en niet als lastig. Dat een wethouder ook een stuk durft terug te nemen als ze merkt dat er te weinig draagvlak is in de raad. Het mag best af en toe knetteren, graag zelfs, maar vooral wens ik toe dat men veel en goed samenwerkt. Ook wens ik de raad goede voorzitters toe die het debat in goede banen leiden. Zelf wil ik de raad bedanken dat ik zo vaak uw voorzitter mocht zijn in de commissiekamers en hier in de raadzaal, onder andere bij het debat over de zomernota. En voor de 19 stemmen tijdens de verkiezing tot vice-voorzitter. Dank voor al het vertrouwen en de goede samenwerking.

Zeker met mijn fractie, de leukste fractie waarin ik heb gezeten. Ria; stom dat we nu moeten gaan; ze weten wat ze missen en Cathelijne en Mark; ik ga jullie missen. Het was een genot om samen te werken! Dank voor de prachtige momenten, de scherpe debatten in de fractie, maar vooral voor de lol en het vertrouwen wat we in elkaar hadden!

Voorzitter, als u denkt dat ik me ga vervelen de komende tijd, dan heeft u het mis. Wellicht heeft u mijn moeder gezien; die zal blij zijn dat ik haar wat vaker kom opzoeken. Daarnaast een goede vriend, die blij is dat zijn wielrenmaatje weer tijd heeft, , dimaar vooral mijn vriendine straks weer een vriend heeft die ’s avonds thuis is. En dat wordt vanaf september heel belangrijk, want als u echt goed heeft gekeken, dan kunt u zien dat we vanaf september door het leven zullen gaan, voor het eerst, als vader en moeder.

Voorzitter, ik sluit af met de woorden van een beroemd schrijver, een liedjesschrijver, waar ik groot fan van ben en ik heb dit altijd al willen doen, en speciaal ook voor groep 8

Kedeng kedeng, oehoe. Ik heb tranen gelachen, onnozel gedaan en tenslotte tevreden; het licht uitgedaan. Ik heb genoten, dank je wel voor alles!

YouTube video